Torn
Torn produkowany był‚ od poł‚owy lat trzydziestych aż do końca wojny dla potrzeb Wermahtu i innych służb. Po zakończeniu wojny, tysiące egzemplarzy trafiło w ręce aliantów ale też spora część w ręce prywatne. Odbiornik instalowany był‚ w lekkich samochodach terenowych oraz służył‚ jako sprzęt przenośny. Waga całości t.z. odbiornik + zasilacz = 23 kg. Układ elektryczny też jest ciekawostką bowiem jest to czterolampowy, trzyobwodowy odbiornik ze wzmocnieniem bezpośrednim zbudowany w układzie: pierwszy wzmacniacz w.cz., drugi wzmacniacz w.cz., detektor z reakcją i wzmacniacz m.cz. We wszystkich stopniach zastosowano lampę RV2P800. Ośmioma podzakresami pokryto częstotliwości od 92 do 6970 kHz. Zasilanie odbiornika odbywało się z 2V akumulatora żarzeniowego i 90V baterii anodowej. Zwarta i bardzo dopracowana pod względem mechanicznym konstrukcja oraz znakomitej jakości elementy powodowały że, krótkofalowcy niezwykle cenili to radio. Bębnowy przełącznik ze złoconymi stykami był‚ przedmiotem szczególnie poszukiwanym i pewno dlatego znaczna ilość tych odbiorników został‚a rozebrana. Jest takie miejsce w Warszawie gdzie w latach 50-tych były wznoszone budynki dla wojska i nie było by w tym nic dziwnego gdyby nie fakt, iż do zbrojenia ław fundamentowych użyto bliżej nie określonej ilości odbiorników Torn oraz innych urządzeń nadawczo - odbiorczych pochodzących z okresu wojny. Zalane betonem, tkwią one do dziś w fundamentach tych budowli i są niemym świadkiem zidiocenia decydentów z tamtych czasów.
